Het belang van Biglia

Er zijn geen trendanalyses nodig om te constateren dat Anderlecht in een kleine crisis is aanbeland. Uitgeschakeld in de beker door een derdeklasser, en in de competitie leverden de laatste vier wedstrijden vier punten op, inclusief het meest recente resultaat: een nederlaag tegen KV Mechelen, dat toch ook niet z’n meest briljante seizoen doormaakt. Sporza-analist Peter Vandenbempt signaleert verschillende redenen, zoals het gebrek aan vorm bij spelmakers als Jovanovic en Suarez, defensieve problemen, en de afwezigheid van Mbokani. Er is echter nog een belangrijkere reden, aldus Vandenbempt: “vooral de afwezigheid van Biglia is een groot probleem op het middenveld. Hij zorgt voor stabiliteit, recupereert veel en maakt andere spelers, zoals Kljestan, zeer veel beter.”

De 25-jarige Lucas Biglia is bezig aan zijn vijfde seizoen in dienst van paars-wit, en is momenteel een van de routiniers van het team. Maar is hij echt zo belangrijk als Vandenbempt beweert? Dat is eenvoudig na te gaan natuurlijk. Anderlecht speelde dit seizoen 26 officiële wedstrijden in de Jupiler Pro League, de Belgische beker en de Europa League. Hieronder de statistieken:

Foto: Koen Blanckaert / PhotoNews

	Wedstrijden	Punten	Doelpunten voor	Doelpunten tegen
Totaal	26	58	55	22
Met Biglia	16	42	37	11
Zonder Biglia	10	16	18	11

Eigenlijk zouden we de exacte minuten waarin Biglia speelde in aanmerking moeten nemen, maar aangezien hij in alle wedstrijden waar hij in actie kwam minstens tachtig minuten speelde, tellen we deze matchen steeds als een hele match ‘met Biglia’.

Bekijken we de gemiddelden per match, dan komen we hierop:

	Punten	Doelpunten voor	Doelpunten tegen
Totaal	2,23	2,12	0,85
Met Biglia	2,63	2,31	0,69
Zonder Biglia	1,60	1,80	1,10

Lucas is belangrijk. Of we het even willen noteren. (Foto: Philippe Crochet / PhotoNews)

Hoe je het ook wendt of keert, dit seizoen scoort Anderlecht significant meer punten met Biglia dan zonder hem. Er wordt meer gescoord en minder geïncasseerd. Sterker nog, Anderlecht verloor dit seizoen nog niet met Biglia in de gelederen.

Natuurlijk valt op deze statistieken ook veel aan te merken. Biglia is afwezig in een periode waarin Anderlecht slecht draait, maar dat wil niet automatisch zeggen dat er een causaliteit is. Afgezien van de eerste match van het seizoen is hij een aaneengesloten periode afwezig geweest, dus het kan met de algemene vorm van het team te maken hebben. Desondanks lijken deze statistieken Vandenbempt gelijk te geven: Lucas Biglia is erg belangrijk voor deze Anderlechtselectie. In januari verwacht hij weer in Brussel terug te keren om de trainingen te hervatten. Voor Anderlecht is het te hopen dat hij inderdaad voorspoedig herstelt.

Rugnummertypografie

Iedereen houdt van voetbal, zelfs de typografen. Rond het WK vorig jaar verschenen al wat interessante artikelen over de typografie van de shirts op de ongeëvenaarde FontFeed (de Adidas-teams en de Puma-teams), en nu heeft Christoph Koeberlin (een Kaiserslautern-fan) de oude rugnummers uit de jaren tachtig en begin jaren negentig gereconstrueerd en onder een vrije licentie beschikbaar gesteld, onder de toepasselijke naam Libero.

Als je goed bent in Duits, kan je het hele verhaal lezen op Typefacts. Anders kan je daar kijken naar de plaatjes van oude Duitse voetballers, of je gaat direct naar de download-site van Libero. Om te onthouden wanneer je team nieuwe shirtjes gaat bestellen!

Hulde voor Bob Peeters, twijfels over Been

Zoals maandag in het stuk over de Eredivisie beloofd, presenteren we vandaag de progressietabel van de Belgische Eerste Klasse, de Jupiler Pro League. Het systeem is hetzelfde, alleen hebben we qua resultaten van het afgelopen seizoen enkel naar de wedstrijden van voor de play-offs gekeken. Alle wedstrijden tegen de promovendi Bergen en OH Leuven tellen niet mee voor deze rangschikking. En wat blijkt? Waar de ene komieke trainer vooralsnog de held van de competitie is, bungelt zijn vaak net zo grappige collega onderaan in onze rangschikking.

* Eindrangschikking voor de play-offs.

De afgetekende winnaar qua progressie is onze held Bob Peeters, die met zijn Cercle Brugge per wedstrijd 1,22 punten meer pakt dan in dezelfde matchen een jaar eerder. En dat is dan zelfs zonder overwinningen zoals die laatst tegen Anderlecht gerekend, want die won Cercle vorig jaar met dezelfde cijfers. De sprong in het klassement van de negende plaats vorig jaar naar een derde nu lijkt dan ook meer dan terecht.

Wat verder opvalt zijn dat Standard en Beerschot het relatief goed doen, en hetzelfde lijkt het geval voor Club Brugge. De laatste pakte dit seizoen twee punten meer dan in dezelfde matchen vorig seizoen, en wanneer we de verlieswedstrijd tegen Standard even buiten beschouwing laten kunnen we zelfs stellen dat Adrie Koster dit jaar met zijn equipe drie punten meer pakte dan een seizoen eerder. Met een nieuw team dat nog op elkaar moet inspelen kan je dat bezwaarlijk een terechte reden voor ontslag noemen.

Ondertussen in Brussel tonen miljoenenaankopen Jovanovic en Mbokani nog niet aan veel beter te zijn dan hun voorgangers Boussoufa en Lukaku. Sterker nog, het is voorin vooral dankzij de opgeleefde Suarez en Gillet geweest dat Anderlecht zich qua prestaties heeft kunnen handhaven, al geeft dat doelsaldo van -7 toch ook te denken.

Er zijn echter drie grote verliezers: Westerlo, Racing Genk en de Sint-Truidense VV. De eerste en laatste bevinden zich dan ook niet voor niets in de degradatiezone. En Genk, tja, vorig jaar na de reguliere competitie nog op een trotse tweede plaats vindt de equipe van Mario Been zich nu terug op de zevende positie, met al acht verliespunten ten opzichte van de matchen van vorig jaar. Al mogen we dit niet allemaal op de Rotterdamse trainer steken want de tegenvallende resultaten zijn zowel van voor als van na zijn aanstelling.

Maar goed, er is nog meer dan een halve competitie te gaan, en daarna de play-offs die weer alles kunnen veranderen. Kijk maar naar Standard vorig jaar. De bal is rond en de regels zijn raar.

AZ boekt meeste progressie, Ajax valt diep

Op 5 Added Minutes heeft Omar Chaudhuri een interessante ranglijst opgesteld: de Premier League geordend naar de progressie die de teams boekten ten opzichte van het vorige seizoen [1][2]. Met andere woorden, hoeveel punten pakten de verschillende teams vorig seizoen in exact dezelfde matchen die ze nu ook gespeeld hebben.

Tijd dus om hetzelfde eens voor de Eredivisie te doen. Voor de duidelijkheid: de resultaten worden dus steeds vergeleken met dezelfde wedstrijd vorig seizoen. Om een voorbeeld uit de meest recente speelronde te nemen: NAC won thuis met 1-0 van Vitesse. Vorig jaar eindigde deze wedstrijd in een gelijkspel. Dit betekent dat NAC twee punten meer pakt (en een positief doelsaldo van 1), terwijl Vitesse in deze ronde -1 in punten en -1 in doelsaldo eindigde. Om voor de hand liggende redenen zitten er maar 17 ploegen in deze lijst en tellen alle wedstrijden tegen promovendus RKC Waalwijk niet mee.

Uit deze lijst blijkt dat van de Nederlandse eredivisieploegen AZ duidelijk het meeste progressie heeft geboekt ten opzichte van vorig jaar. De club haalt dit seizoen per wedstrijd gemiddeld een punt meer binnen – en ook qua doelsaldo is het team het meeste vooruit gegaan. De eerste plaats op de ranglijst, ten opzichte van de vierde plek in de eindschikking vorig jaar, is dus niet voor niets.

Ook Koeman’s Feyenoord en Van den Brom’s Vitesse doen het dit jaar vooralsnog erg goed, met acht punten meer dan in dezelfde wedstrijden vorig seizoen. FC Twente boekt weliswaar maar drie punten meer, maar het doelsaldo is dit seizoen spectaculair beter. Ook Heerenveen, Heracles en ADO Den Haag boeken progressie, al resulteert dat voor de Hagenezen vreemd genoeg in een lagere klassering dan de zevende plek vorig jaar. Met andere woorden, ze hadden vooralsnog moeilijke wedstrijden en gaan de rest van het seizoen een voor hen makkelijker programma tegemoed. Al doet het sterk negatieve doelsaldo ook wat vrezen.

PSV presteert iets slechter dan vorig jaar: twee punten minder, maar wel een iets positiever doelsaldo. Ook Groningen, Roda JC en FC Utrecht moeten zich zorgen gaan maken. Een echte terugvaller is echter Ajax. Dit seizoen verloor men al zeven punten ten opzichte van dezelfde wedstrijden vorig jaar. Natuurlijk ben je als kampioen op een ‘progressieranglijst’ in het nadeel, maar op basis van deze statistieken is het niet verwonderlijk dat we Ajax momenteel slechts op een vijfde plaats in de competitie terugvinden. Er is echter nog een team met een grotere terugval: Excelsior. Vorig jaar nacompetitie; dit jaar lijken ze met nog tien punten minder recht op degradatie af te stevenen.

Later deze week komt uiteraard dezelfde tabel voor de Jupiler Pro League.

Voetbalcultuur in het theater

Natuurlijk, voetbal is van het volk terwijl theater een linkse hobby is. Maar het stuk Allez Calais!, geschreven door de Italiaanse journalist Osvaldo Guerrieri kan waarschijnlijk de goedkeuring van ons voetbalmensen wel wegdragen.

Allez Calais! is een monoloog van een sportjournalist (gespeeld door Marianella Bargilli) in de aanloop naar de Franse bekerfinale van 2000, die ging tussen de latere winnaar FC Nantes, en het amateurteam van Calais Racing Union FC (Calais RUFC). De laatsten speelden toen in de vierde divisie, maar rekenden in het bekertoernooi af met hoogsteklassers als Lille, Bordeaux en Strasbourg. Voor 80.000 toeschouwers kwamen ze in de finale in het Stade de France zelfs op voorsprong door een goal van Jérôme Dutitre. Pas in de tweede helft maakte Goliath Nantes gelijk, en pas in de negentigste minuut haalden de gedoodverfde favorieten via een strafschop de overwinning binnen.

Hoewel de finaleplaats het hoogtepunt was uit de geschiedenis van Calais, waren ze ook in het seizoen 2005/06 goed op weg. In de kwartfinale was het toen echter wederom Nantes dat te sterk was.

Wellicht binnenkort ook nog eens in een theater bij ons om de hoek!

(via Café Babel.)

Comme deux vainqueurs, want natuurlijk waren ook de mannen van Calais winnaars!
(Afbeelding via om4ever.com.)

Update on woensdag 5 oktober 2011 by Sander

Welja, de inkt van bovenstaand stukje is nog niet droog, of we vinden dit: Toneelstuk over jonge jaren Van Nistelrooy.