De beste leerschool

Voetbaltalenten vertrekken steeds jonger naar het buitenland. Deze week kwam daar weer een Nederlands voorbeeld bij: Luc Castaignos, slechts 28 wedstrijden in het eerste van Feyenoord in de benen, tekende bij Internazionale. Vanuit het standpunt van Feyenoord compleet te begrijpen, zeker om een De Guzmán-scenario te voorkomen. Maar doet zo’n speler er zelf ook verstandig aan?

Jonathan de Guzmán pakte in 2010 zijn boeltje en liep gratis De Kuip uit. Castaignos levert Feyenoord nog vier miljoen op.Natuurlijk, de achttienjarige spits is een talent, en de uitstraling van zo’n Europese topploeg, om nog maar niet te spreken van de salarisvooruitzichten, mogen we niet onderschatten. Maar echt, is hij goed genoeg om een basisplaats te verwerven tussen Eto’o en Milito? 

Castaignos zelf vind dat we zeuren, want hij is geen zestien meer. (Inderdaad Luc, met achttien ben je al heel wat wijzer). De vraag blijft echter staan of spelers er goed aan doen om al zo snel naar het buitenland te vertrekken. Bruma en Aanholt laten zich bij Chelsea verhuren omdat ze inmiddels ook doorhebben dat ze op trainingsarbeid alleen niet tot de wereldtop geraken. Ook Drenthe heeft het eerste van Real voorlopig even uit zijn hoofd gezet, nu hij zelfs bij Hércules niet altijd speelt.

Dan vindt De Neve de houding van Romelu Lukaku (of is het de houding van zijn papa?) toch meer te prijzen. Want no way dat die in Madrid al een basisplaats zou krijgen.

Aan de andere kant, ook talenten die onze Beneluxcompetities wel als maximale leerschool gebruikt hebben, zoals Eredivisieveteranen als Huntelaar en Emanuelson, lijken moeite te hebben om in het buitenland aan te haken.

Wat is nu wijsheid? Misschien is het tijd om eens wat serieuze case studies te maken, om Romelu, Adnan en Stefan te behoeden voor keuzes die hun carrières in het slop kunnen brengen.