Hulde voor Bob Peeters, twijfels over Been
donderdag 17 november 2011 Zoals maandag in het stuk over de Eredivisie beloofd, presenteren we vandaag de progressietabel van de Belgische Eerste Klasse, de Jupiler Pro League. Het systeem is hetzelfde, alleen hebben we qua resultaten van het afgelopen seizoen enkel naar de wedstrijden van voor de play-offs gekeken. Alle wedstrijden tegen de promovendi Bergen en OH Leuven tellen niet mee voor deze rangschikking. En wat blijkt? Waar de ene komieke trainer vooralsnog de held van de competitie is, bungelt zijn vaak net zo grappige collega onderaan in onze rangschikking.
* Eindrangschikking voor de play-offs.
De afgetekende winnaar qua progressie is onze held Bob Peeters, die met zijn Cercle Brugge per wedstrijd 1,22 punten meer pakt dan in dezelfde matchen een jaar eerder. En dat is dan zelfs zonder overwinningen zoals die laatst tegen Anderlecht gerekend, want die won Cercle vorig jaar met dezelfde cijfers. De sprong in het klassement van de negende plaats vorig jaar naar een derde nu lijkt dan ook meer dan terecht.
Wat verder opvalt zijn dat Standard en Beerschot het relatief goed doen, en hetzelfde lijkt het geval voor Club Brugge. De laatste pakte dit seizoen twee punten meer dan in dezelfde matchen vorig seizoen, en wanneer we de verlieswedstrijd tegen Standard even buiten beschouwing laten kunnen we zelfs stellen dat Adrie Koster dit jaar met zijn equipe drie punten meer pakte dan een seizoen eerder. Met een nieuw team dat nog op elkaar moet inspelen kan je dat bezwaarlijk een terechte reden voor ontslag noemen.
Ondertussen in Brussel tonen miljoenenaankopen Jovanovic en Mbokani nog niet aan veel beter te zijn dan hun voorgangers Boussoufa en Lukaku. Sterker nog, het is voorin vooral dankzij de opgeleefde Suarez en Gillet geweest dat Anderlecht zich qua prestaties heeft kunnen handhaven, al geeft dat doelsaldo van -7 toch ook te denken.
Er zijn echter drie grote verliezers: Westerlo, Racing Genk en de Sint-Truidense VV. De eerste en laatste bevinden zich dan ook niet voor niets in de degradatiezone. En Genk, tja, vorig jaar na de reguliere competitie nog op een trotse tweede plaats vindt de equipe van Mario Been zich nu terug op de zevende positie, met al acht verliespunten ten opzichte van de matchen van vorig jaar. Al mogen we dit niet allemaal op de Rotterdamse trainer steken want de tegenvallende resultaten zijn zowel van voor als van na zijn aanstelling.
Maar goed, er is nog meer dan een halve competitie te gaan, en daarna de play-offs die weer alles kunnen veranderen. Kijk maar naar Standard vorig jaar. De bal is rond en de regels zijn raar.
