Grensoverschrijders: Gaston Taument

Het is misschien niet de meest voor de hand liggende keuze voor deze rubriek. Hagenees Gaston Taument speelde immers het grootste en belangrijkste deel van zijn carrière gewoon in Nederland, en speelde zelfs op een WK tegen België. Zijn korte verblijf in Brussel is niet meer dan een voetnoot in de geschiedenis. Maar het zijn juist die voetnoten waar we op een blog als De Neve dol op zijn.

Taument in het shirt dat hem het beste stond.Taument werd in 1970 geboren als zoon van een Surinaamse vader en een Indonesische moeder. Zijn entree bij Feyenoord berust eigenlijk op toeval, want eigenlijk was zijn broer uitgenodigd voor een proefwedstrijd. Omdat hij zijn been brak nam Gaston zijn plaats maar in. Met succes, zo bleek, want hij mocht blijven en groeide later uit tot ras-Feyenoorder, die onder meer het landskampioenschap in 1993 meemaakte. Toen ondergetekende als tiener het voetbal begon te volgen werd dat het Feyenoordbeeld dat altijd is blijven hangen: Kiprich of Obiku in de spits, die bediend werd door die twee vleugelaanvallers op de flanken, beide snelle donkere jongens met lange wapperende haren, Regi Blinker op links, en Gaston Taument op rechts. Taument groeide uit tot international, en wist op het WK in 1994 een Oranje-afgang te voorkomen door tegen Saoedi-Arabië vlak voor tijd de winnende goal te scoren.

Hij bleef Feyenoord tot zijn 26e trouw, ondanks interesse van onder meer Ajax en PSV. Over zijn afscheidswedstrijd schreef De Volkskrant het volgende:

“Het verschil tussen beide ploegen was deze middag zo groot dat uiteindelijk de wissel van Gaston Taument, in de 72ste minuut, het hoogtepunt van de wedstrijd werd. Toen hij zag dat de vierde official klaar stond met zijn rugnummer en dat van invaller Montoya, rende hij naar de overkant van het veld. Hoe verder hij van de bank verwijderd zou zijn, hoe langer hij door het legioen kon worden toegejuicht.

Taument, die deze zomer naar Benfica vertrekt, viel zijn medespelers een voor een in de armen. (…) Taument, die een sterk seizoen had, liet een traan op het zondagse pak van voorzitter Van den Herik. Terwijl hij begon aan de ereronde, ging de wedstrijd gewoon door (…).”

En mooi afscheid voor een groot speler dus. Omdat Taument niet voor een concurrent van Feyenoord wilde spelen, werd het in 1997 een vertrek naar Benfica. Dat werd echter geen succes, en al in maart van zijn eerste seizoen werd hij door Arie Haan naar Anderlecht gehaald. Dat beleefde echter ook geen florisante tijden. Haan wist zijn team nog net voor Europees voetbal te kwalificeren, maar er sudderde een omkoopzaak uit 1984 na en het volgende seizoen begon Anderlecht rampzalig en stond zelfs even op de laatste plaats. Haan nam al in september ontslag bij het ‘Paleis van Verloedering’. Uiteindelijk eindigde men toch nog als derde, maar voor Taument kwam het nooit meer goed in Brussel. Aan het einde van het seizoen verloste een andere Nederlandse trainer, Gène Gerards, hem door hem naar OFI Kreta te halen. Vervolgens speelde hij nog twee seizoenen voor Rapid Wien, om in 2002, dan 31 jaar oud, definitief te stoppen.

Zo bleef Gaston Taument, Nederlands talent van het jaar in 1991, voor altijd die successpeler van Feyenoord. Hij verzamelde een handvol caps en zat bij de selectie voor het WK ‘94 en EK ‘96, maar de herinnering aan zijn voetbalkwaliteiten leeft vooral in Rotterdam.