Het WK, dat is nog bezig

Deze week betoogde Robert Engel op De Jaap dat vrouwenvoetbal niet volwaardig gaat worden, en argumenteerde waarom de vrouwen dat aan zichzelf te danken hebben. Als tegenwicht dan maar even een emancipatiepoging vanuit de mannelijke hoek: een serieuze beschouwing over het WK op het normaal zeer machismoblog (ahum) De Neve.

Het is daar namelijk best een spannend WK. Vooraf leek het weer een saaie bedoening te gaan worden: thuisland Duitsland zou met een vinger in de neus kampioen worden, en de enige die daar wellicht nog iets tegen in zou kunnen brengen was Marta Vieira da Silva, de sterspeler van Brazilië. Ging dat even anders. Duitsland werd maandag uit het toernooi gekegeld, door Japan, in de verlenging. En Marta mag zichzelf ook weer de Messi van het vrouwenvoetbal noemen, want ook op dat WK kan de beste speler er niet voor zorgen dat het team potten breekt. Ondanks twee van haar goals gingen de Verenigde Staten uiteindelijk door na de penalty shoot-out.

En zo kwam het dat de sterspeler van het toernooi eruit ligt, met haar Brazilië vier jaar geleden nog finalist. Net zoals Duitsland eruit is, de kampioen van 2003 en 2007.

Maar dit maakt het toernooi natuurlijk alleen maar spannender. Naast Japan en de Verenigde Staten zijn ook Zweden en Frankrijk nog in de race. Vandaag staan in Frankfurt Japan en Zweden tegenover elkaar, terwijl in Mönchengladbach Frankrijk en de VS elkaar gaan bevechten. Zaterdag de troostfinale, zondag wederom in Frankfurt de echte finale. Het staat u natuurlijk vrij om van het door Engel opgevoerde FC Rossiynaka te gaan dromen, maar misschien kan dit stukje u inspireren om ook eens een serieuze pot vrouwenvoetbal mee te pakken. Uit principe. Of gewoon, omdat het spannend is, en omdat het niveau nog steeds een stukje hoger ligt dan dat van uw eigen café-elftal.